Lekker gemaakt door "onze" Rik besloten Henri en ik ons geluk te zoeken in een toeristisch stadje ergens in de Eifel.
Na een voorspoedige reis,begeleid door een charmante nederlandse dame die ons de weg wees en ons door luid 'getuut' zelfs behoede voor overdreven snelheid,bereikten wij omstreeks 8h45 ons doel.
Bij de plaatselijke bakker kochten wij onder andere ons vergunning.De rivier lag vlak langs de deur te glinsteren,dus deden we wat iedere rechtgeaarde vliegvisser doet:Waar ligt de vis?Ondanks het glasheldere water was er nergens een visje te bespeuren...
De rivier werd hier aan beide kanten begrensd door metershoge muren,er is nergens in te komen!
Dus volgden we met de wagen de oever stroomop,de weg werd steeds smaller.Nergens een parkeergelegenheid en liep tenslotte dood op een camping.
Hier konden we de wagen draaien en net toen we de kampeergelegenheid weer wilden verlaten ,zagen we een inboorling die met een enorme brandblusser liep te sjouwen.Of we hier niet mochten parkeren?Jawohl,kein problem!Fluks doken we in onze waadpakken en even later in de rivier.
Dit was bijna letterlijk te nemen want de vele ronde keien waarmee de rivier geplaveid was waren spekglad,we hadden onze waadstok hoognodig.
We visten achter iedere steen,peuterden ieder kuiltje en kering uit.Vingen wat forellen,snoeiden her der een struik of een boom en verspeelden af en toe wat nimfen.
Tegen een uur of een ,deed ik teken op Henri "We gaan eten"
We waren inmiddels al tussen de muren beland dus zomaar uit de rivier klauteren was er niet bij.Gelukkig had ik een eindje terug een ladder bemerkt ,daar neergepoot door een local.Waarschijnlijk een visser!
Aangekomen bij de camping bleek tot mijn grote verwondering alles afgesloten!Poorten toe ,hangsloten erop.
Ik zag een klusjesman,(type Willem Bever)en vroeg of hij de poort kon openen?Dat kon ie niet maar hij zou even "der chef rufen".
Even later komt er zo'n bier und knackwurst type op mij af.Op een toon die ik mij alleen uit oude oorlogsfilms kon herinneren blafte hij mij toe:
"Sind sie der bezitser der wagen da?Dies ist kein parkplatz!Sie bekommen ihr wagen erst dan zuruck wen sie mir 5e geburh bezahlen!!!!" Mijn verweer dat ik toch beleefd toestemming had gevraagd en gekregen,maakte totaal geen indruk.Blijkbaar had ik een brave soldaat Sweik aangesproken en der General-major gepasseerd.
Ik had de bullebak net betaald toen mijn prive pitbull arriveerde,hij had de ladder gemist en was via een boom over de muur geraakt.
Gelukkig had hij de tirade gemist want hij was beslist zijn eigen veldslag begonnen.....
'sNamiddags hebben we de rivier ontdaan van alle vis.....!
Ik bedoel,hebben we nog vele exemplaren gevangen en voorzichtig teruggezet.Normaal neem ik nooit (?)vis mee maar nu heb ik de toegelaten 3 exemplaren toch de kop ingeslagen.Wraak is zoet.
Later bedacht ik dat we toch al zeer veel jaren overal in Duitsland gevist hadden en doorgaans zeer vriendelijk en gastvrij ontvangen werden.
Maar er zitten er toch nog...hopelijk zijn ze even zeldzaam als Eifelgold.
Rob.
 
De rest van de foto's van onze vrienden hun uitstap kan je zien op het foto album in de galerij Buitenland.